افشای جزئیات اربعین

در این مطلب، جدیدترین اخبار و اطلاعات مربوط به «اربعین» را به همراه نکات مهم و جزئیات تکمیلی خواهید خواند.

در ادامه، تمامی اطلاعات موجود درباره این موضوع به صورت یکجا گردآوری شده است تا بتوانید بدون نیاز به مراجعه به منابع مختلف، جزئیات کامل را مطالعه کنید.

اربعین قدم گذاشتن در راه عشق و رفتن به سوی آزادی و آزادگی است. اربعین رهای از قید و بندهای مادی و گام برداشتن در راه معرفت و معنویت است. اربعین شور و شکوه و شراره است که از عمق جان برمی خیزد، و از باغستان محبت سرچشمه می گیرد که با باغبانی حسین بن علی علیهما السلام، این گلستان شکوفا گردیده و با اشکهای روان بر امیر کاروان، آبیاری شده است. این بزم محبت نمونه های فراوان به عنوان سرمشق محبت برای بشریت دارد که به عنوان نمونه جَون كه غلامى سياه‏پوست بود و توسط ابوذر آزاد گرديده بود و بعد از آزادى‏اش نيز در خانه على علیه السلام، زندگى مى ‏كرد؛ تا اینکه زمان امام حسین علیه السلام، فرا رسید و از جمله ياران امام علیه السلام، در قيام عاشورا گردید، اين شخص وقتى در روز عاشورا از امام اجازه رزم با دشمن را مى‏ طلبد امام علیه السلام، با خواسته او مخالفت نموده و به او مى‏ فرمايد:«أنت فى اذن منى» تو اجازه داری که در سختی ها با ما نباشی و ظیفه ات را نسبت به ما انجام داده ای. اما جَون در پاسخ امام علیه السلام، عرض نمود؛ آیا ممکن است که من به هنگام آسايش در كنار سفره شما باشم ولى هنگام سختى شما را تنها بگذارم؟ آرى من مى ‏دانم، جسمم شريف نيست و رنگم سياه است اما اجازه بفرما تا با رفتن به بهشت، جسمم شريف و رنگم سفيد شود. به خدا سوگند از شما جدا نخواهم شد تا خونم با خون شما مخلوط شود.

نكته زيبا و حساس آنجاست كه در آستانه شهادت جَون که با بدن قطعه قطعه و خون آلود بود، امام علیه السلام، به بالين او حاضر شده و سرش را به دامن گرفته و با خداى خويش اينچنين سخن گفت؛«اللهم بيض وجهه و طيّب ريحه واحشره مع الأبرار ...» به به!!! بنازم به بزم محبت که آنجا*** گدایی به شاهی مقابل نشیند. بالاتر از این؛ جريان غلام رومى يا غلام ترك است. او كه نامش در كتب تاريخى به عنوان أسلم ذكر شده است و در كربلا در اردوگاه امام علیه السلام، حضور داشت، بعد از آنكه در اثر حمله دشمن از اسب به زمين افتاد و در آستانه شهادت قرار گرفت امام علیه السلام، خود را به بالين او رساند و سرش را به دامن گرفت. آنگاه خون از صورت و جلوى چشمانش پاك نموده و آنگاه صورتش را روى صورت او قرار داد. غلام ترك با ديدن اين وضعيّت در حالى كه تبسّم بر لب داشت به لقاء الهى پيوست. نكته مهم اين كه نظير همين حركت را امام علیه السلام، نسبت به فرزند بزرگوارش على‏ اكبر علیه السلام، انجام داد كه اين بالاترین شاهد، برای مکتب محبت است، به همین جهت است که رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم، فرمود؛«انَّ لِقَتْلِ الْحُسَيْنِ حَرارَةً فى‏ قُلُوبِ المُؤمِنينَ لا تَبْرُدُ أَبَداً» از شهادت حسين علیه السلام، آتشى در قلب مؤمنان افروخته می گردد كه هرگز سردى و خاموشى نمى‏پذيرد. از این روست که كربلا، زنده، زاينده و فزاينده است؛ كوثرى است كه مى ‏جوشد و هر عصر و نسلی  به نسبت توان و تكاپو و ظرفيت خويش از آن بهره مى‏گيرد. كربلا به روح‏ها طراوت، زيبايى، سرزندگى و شيوه خوب‏زيستن مى‏ آموزد كه حسين علیه السلام، يعنى خوب، يعنى زيبا.

كربلا و حرکت در این مسیر، اساسنامه ايمان، فهرست همه خوبى‏ ها و فرهنگنامه قبيله معرفت و عشق است. هيچ‏كس نيست كه با كربلا انس و الفت بيابد و شكفتن و باليدن و جوشش و حيات را در خود احساس نكند. جامعه‏ اى كه با فرهنگ عاشورا پيوند و آشنايى بيابد، سرشار از پويايى و توانايى خواهد شد. به همين دليل است كه كربلا بهترين پايگاه الهام براى حركت و خيزش و قيام است و آنان كه معرفت عاشورايى يافته اند، انسان‏هايى ‏اند كه حرّيت، عزّت، جوانمردى، پاكبازى، اخوّت، صميميّت، عرفان، ايمان و شهادت را قانون زندگى شان می دانند و  با صلابت تمام در این مسیر حرکت می کنند. والسلام.